Ang simula…

Posted bylourlinjeanPosted inUncategorized
Matapos ang ilang taon, muli akong nagbabalik. Matagal na rin mula nung huli kong entry sa blog. Naaalala ko ang aking unang blog site at ang aking unang blog entry. ‘So its a frist’ sabi dun. Mga paniniwala, mga idea, mga pananaw at mga saloobin. Ang lahat ng yun ay nakasulat sa friendster blog ko na sa anumang kadahilanan ay hindi ko na magawang maaccess pa. Nakakapanghinayang. *Sigh
 
In the beginning. High school ako nun ng mapagdesisyonan kong magsimula ng blog. “Wala lang. To make use of my time”, ika ko sa sarili ko. Sa blog ko naipapalabas ang aking mga hinaing at mga saloobin. Hindi ko kasi magawang maging verbal, expressive kumbaga, sa aking mga nararamdaman. Hinayaan ko nalang tangayin ng aking kamay ang ballpen at isulat ang lahat sa papel. Lumilipad ang aking isipan, kung saan saan nakakarating, kung saan saan napapadpad. 

At ngayon, nagbabalik ulit ako. Para isulat muli ang mga bagay na gusto kong ikwento. Pero may bahid ng pagkabahala kasi nga raw , “What you put to the web, stays in the web. It becomes a public property.” Tsaka baka umandar na naman topak ko. Katamaran. Oo nga naman. Don’t you hate gaps? yong tipong napuputol ang entries kasi for some reason tinopak ka sa pagsulat o di naman kaya’y di gumagana ang iyong train-of-thoughts? Magkagayon man, I’ll get this keyboard working 🙂

3 thoughts on “Ang simula…”

Leave a comment

Design a site like this with WordPress.com
Get started